Midden van het land,  25 februari 2004

 

Beste bezoeker en audioliefhebber,

 

 

 

 

Gisteravond was weer zo'n moment, waar ik met plezier op terugzie.  Mijn hifimaatje Marcel verblijdde ons, samen met zijn betere helft, met een bezoek.  Natuurlijk togen wij na de koffie naar mijn luisterruimte om de laatste nieuwe aanwinsten uitgebreid te besnuffelen en te bewonderen ( Marantzrackjes en Marantz receivers ).  Daarna nam hij plaats in de centraal opgestelde leren fauteuil om de huidige opstelling van mijn set eens uitgebreid te beluisteren.  De afgelopen weken ben ik druk doende geweest met het uitproberen van verschillende cd-spelers.  De luistersessie werd geopend met Immortality van  Celine Dion, bijgestaan door de gebroeders Gibb.  Daarop volgde een nummer met al weer sterke vocalen, t.w. Tina Arena en Marc Anthony.  Toen was het tijd voor een stukje jeugdsentiment: Gold van Spandau Ballet in de lange uitvoering.  Om geheel in de stemming te komen lieten we Good Old Johnny Guitar Watson Nothing Left To Be Desired ten gehore brengen.  Natuurlijk was Yello met Hommage To The Mountain ook van de partij en als afsluiting enkele nummers van Grace Jones.

Na de luistersessie merkte Marcel op, dat het laag nog nooit zo gecontroleerd is geweest.  Het hoog is opener en gedetailleerder dan ooit.  Dit zorgt er met name voor dat de vocalen met een groot waarheidsgehalte weergegeven worden.  Het totaalbeeld is goed vooruit gegaan, hetgeen wij beiden toeschrijven aan de Sony cd-speler.

Ik kan wat hij verwoordt alleen maar beamen.  Dat geheel, in een ruimte waarin mijn oude Marantzjes en de afbeeldingen van Keith Haring ook hun plekje hebben, maakt het voor mij ideaal om me in deze ruimte van tijd tot tijd terug te trekken.

Kortom: Een ruimte, gevuld met geluid, kan veel innerlijke rust teweeg brengen.

Groeten,
Uw Hififreak



De kunst van Keith Haring.
 

 

Marantzjes en een setje WTLC speakers van Infinity.

 

 

 

www.hififreak.nl